Έρχεται η τέλεια γεωπολιτική καταιγίδα στις ελληνοτουρκικές σχέσεις;

Του Κωνσταντίνου Γρίβα 

Υπό φυσιολογικές συνθήκες, η εξαιρετικά προβληματική κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα και το γεγονός ότι η Τουρκία έχει ήδη ανοικτά δύο μέτωπα, στο Κουρδιστάν και τη Συρία, θα προσέδιδαν θεατρικό χαρακτήρα στις εντεινόμενες τουρκικές προκλήσεις στο Αιγαίο και δεν θα μας προκαλούσαν ιδιαίτερη ανησυχία. Συνέχεια

Ποιός θέλει κατεστραμμένα κράτη στην ανατολική μεσόγειο;

heart_rim

Δρ Κωνσταντίνος Γρίβας*

 Αν ρίξουμε μια ματιά σε μια υδρόγειο σφαίρα θα δούμε ότι ο πλανήτης μας είναι ένας θαλάσσιος κόσμος όπου κυριαρχούν δύο μεγάλα νησιά. Για την ακρίβεια, ένα μεγάλο  και ένα μικρότερο. Το μεγάλο νησί είναι το σύμπλεγμα της Ευρασίας με την Αφρική, αυτό που ο Βρετανός γεωπολιτικός θεωρητικός Sir Halford Mackinder ονόμασε «Παγκόσμια Νήσο» (World Island) και το μικρότερο είναι η αμερικανική ήπειρος. Με βάση τις αγγλοσαξονικές γεωπολιτικές αντιλήψεις, η κυρίαρχη στεριά του κόσμου είναι η Παγκόσμια Νήσος ενώ η αμερικανική ήπειρος είναι δευτερεύουσας σημασίας έκταση, εξαρτώμενη από την Παγκόσμια Νήσο. Και πάλι με βάση τις αγγλοσαξονικές γεωπολιτικές αντιλήψεις, η κομβική ήπειρος στο σύμπλεγμα αυτό είναι η Ευρασία, ενώ υπαρξιακός πυρήνας της Ευρασίας είναι ο χώρος που ο Mackinder αναφέρει ως Heartland και ο οποίος ουσιαστικά ταυτίζεται με τη Ρωσία και το εγγύς εξωτερικό της Ρωσίας. Συνέχεια

Συνέντευξη Νίκου Ιγγλέση για τις γεωπολιτικές απειλές

Ο δημοσιογράφος και οικονομικός αναλυτής Νίκος Ιγγλέσης, μιλώντας σήμερα στον 9.84, αναφέρθηκε στους παράγοντες ισχύος της Τουρκίας που παρά τα εσωτερικά της και γεωστρατηγικά προβλήματα, την καθιστούν παράγοντα προβολής γεωπολιτικών ανακατανομών στη περιοχή μας.  Συνέχεια

Τουρκική απειλή και συντελεστές ισχύος

 Του Νίκου Ιγγλέση

            Το τελευταίο χρονικό διάστημα, η πολιτική ηγεσία της Τουρκίας, συμπεριλαμβανομένης της κεμαλικής – δυτικόφιλης αντιπολίτευσης, απειλεί τον Ελληνισμό στο Αιγαίο, τη Θράκη και την Κύπρο. Ο προαιώνιος εχθρός του Γένους δείχνει, για μια ακόμη φορά, τα «δόντια» και τις προθέσεις του. Συνέχεια

Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΑΠΕΙΛΕΙ ΤΗ ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΣΤΟΝ ΔΥΤΙΚΟ ΚΟΣΜΟ

 Δρ Κωνσταντίνος Γρίβας*

Οι οπαδοί του Σχεδίου Ανάν παλαιότερα και του διάδοχου σχεδίου που βρίσκεται υπό συζήτηση σήμερα, συνηθίζουν κατά καιρούς να προβάλουν τον φιλοευρωπαϊσμό και φιλοδυτικισμό τους έναντι του περιοριστικού «εθνοκεντρισμού» όσων εκφράζουν τις ανησυχίες τους για τα σχέδια αυτά.

Όμως, κατά την άποψη του γράφοντος, εκτός όλων των άλλων, εν κινδύνω σήμερα τίθεται και η θέση της Κύπρου στην Ε.Ε. αλλά και την ευρύτερη γεωπολιτική αρχιτεκτονική της Δύσης. 

Συγκεκριμένα, θα ήταν αφελές να πιστεύαμε ότι οι πιέσεις για τη «Λύση» του Κυπριακού Ζητήματος δεν σχετίζονται με τους ευρύτερους σχεδιασμούς των Ηνωμένων Πολιτειών και της Δύσης γενικότερα.

Το πρόβλημα είναι ότι οι σχεδιασμοί αυτοί ενδέχεται να εκφράζουν μια διεθνή γεωπολιτική πραγματικότητα που ανήκει πια στο παρελθόν.

Κατά συνέπεια, μια «Λύση» του Κυπριακού με βάση τους προηγούμενους σχεδιασμούς, ενδέχεται να τοποθετήσει την «ενωμένη» Κύπρο σε ένα παρωχημένο γεωπολιτικό πλαίσιο που δεν θα εκφράζει πλέον τις στοχοθετήσεις των μεγάλων Δυτικών δυνάμεων. Συνέχεια

Η δυναμική των ελληνορωσικών σχέσεων σε ενα μετααμερικανικό διεθνές σύστημα

Δρ Κωνσταντίνος Γρίβας*

Το κείμενο που ακολουθεί αποτελεί εισήγηση στο 4ο Ελληνορωσικό Φόρουμ της Κοινωνίας των Πολιτών που έγινε στο Ζάππειο Μέγαρο στις 2 Νοεμβρίου 2016.

Μια από τις πιο διαδεδομένες αντιλήψεις στην ελληνική συλλογική συνείδηση, η οποία σήμερα έχει μετατραπεί σε έναν εξαιρετικά επικίνδυνο μύθο, είναι η μεταφυσική πίστη στην αμερικανική παντοδυναμία. Η δοξασία αυτή οδηγεί σε εντελώς λανθασμένες αναγνώσεις της γεωπολιτικής πραγματικότητας. Μεταξύ των άλλων, στην Ελλάδα συνεχίζει να θεωρείται περίπου ως θέσφατο ότι η Τουρκία  ελέγχεται άμεσα και ολοκληρωτικά από τις Ηνωμένες Πολιτείες, με αποτέλεσμα να περιμένουμε ματαίως κάποια «αποφασιστική» κίνηση από πλευράς των ΗΠΑ, η οποία θα περιορίσει τον επιθετικό τουρκικό αναθεωρητισμό στο Αιγαίο. Στην πραγματικότητα, οι Ηνωμένες Πολιτείες ακολουθούν μια ταπεινωτική πολιτική ακραίου κατευνασμού έναντι της Άγκυρας και πιθανώς να μην ήμασταν ιδιαίτερα υπερβολικοί αν υποστηρίζαμε ότι περισσότερο είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες που ελέγχονται από την Τουρκία παρά η Τουρκία από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Συνέχεια

«Παράθυρο ευκαιρίας» για την Ελλάδα και Τούρκοι ικέτες

του Νίκου Ιγγλέση

Την επομένη του αποτυχημένου στρατιωτικού πραξικοπήματος, οκτώ τούρκοι στρατιωτικοί πέρασαν σε ελληνικό έδαφος και ζήτησαν πολιτικό άσυλο στη χώρα μας. Η Τουρκία, δια του προέδρου της, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, του πρωθυπουργού και υπουργών της ζήτησε επιτακτικά, από την πρώτη στιγμή, την άμεση παράδοση των οκτώ πραξικοπηματιών – προδοτών, όπως τους χαρακτηρίζει.

Επειδή κανένας από τους οκτώ δεν είναι ανώτατος αξιωματικός, μάλιστα δύο είναι υπαξιωματικοί, είναι φανερό ότι οι Τούρκοι δεν επιδιώκουν να συλλάβουν τους πρωτεργάτες του πραξικοπήματος αλλά να κάνουν επίδειξη πολιτικής πυγμής. «Κανένας προδότης δεν μπορεί να γλυτώσει από το “μακρύ χέρι” του τουρκικού κράτους» είναι το μήνυμα που θέλουν να στείλουν στο εσωτερικό και στο εξωτερικό. Το ίδιο μήνυμα αποστέλλεται και προς τις ΗΠΑ και αφορά τον ιμάμη Φετουλάχ Γκιουλέν, τον υποτιθέμενο εγκέφαλο του πραξικοπήματος.

Συνέχεια

Μεταναστευτικές ροές και στρατηγικές μειονότητες

του Νίκου ΙΓΓΛΕΣΗ

Ύστερα από τρείς Συνόδους Κορυφής, ατέλειωτες διαπραγματεύσεις και ανατολίτικα παζάρια, Ευρωπαϊκή Ένωση και  Τουρκία κατέληξαν σε μια συμφωνία για το μεταναστευτικό που μπορεί να χαρακτηριστεί ως ευχολόγιο με γκρίζα σημεία και μεγάλα πρακτικά προβλήματα εφαρμογής.

Παρά την ασάφεια της Κοινής Δήλωσης ΕΕ – Τουρκίας το βέβαιο είναι ότι περίπου 50.000 μετανάστες και πρόσφυγες που έχουν εισέλθει παράνομα στην Ελλάδα θα μείνουν εγκλωβισμένοι στη χώρα μας, αφού έχει κλείσει οριστικά η οδός των Δυτικών Βαλκανίων, ενώ λαμβάνονται μέτρα για να μην υπάρξει άλλη οδός ούτε μέσω Βουλγαρίας  ούτε μέσω Αλβανίας. Παράλληλα για όσους εισέλθουν από την 20η  Μαρτίου 2016 και μετά,  εφ’ όσον ζητήσουν και τους χορηγηθεί άσυλο, η Ελλάδα είναι υποχρεωμένη με βάση τις διεθνείς συνθήκες να τους φιλοξενήσει στο έδαφός της. Ποιος  θα είναι ο αριθμός τους κανείς δεν το γνωρίζει, αφού αυτό εξαρτάται από τις προθέσεις της Τουρκίας. Συνέχεια