Που οδηγούν Αναστασιάδης-ΑΚΕΛ την Κύπρο;

Της Αθηνάς Κατσαφάδου*

«Οί  μετριότητες, υπομετριότητες καί  ανθυπομετριότητες , πού  συναπαρτίζουν τόν  ελληνικό  πολιτικό  καί  παραπολιτικό  κόσμο, δέν  έχουν  τό  ανάστημα νά  θέσουν  καί  νά  λύσουν  ιστορικά προβλήματα  τέτοιας έκτασης καί  τέτοιου  βάθους…»

Επίμετρο  από  τήν  «θεωρία  πολέμου» τού Παναγιώτη  Κονδύλη. Συνέχεια

Advertisements

Σύνορα ελληνικά ή ευρωπαϊκά;

Του Νίκου Ιγγλέση
https://greekattack.wordpress.com

Κάθε κράτος ασκεί κυριαρχία εντός των συνόρων του. Υπάρχουν σύνορα στο έδαφος, στη θάλασσα  (χωρικά ύδατα, Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη – ΑΟΖ) και στον αέρα (εναέριος χώρος). Τα εδαφικά σύνορα της χώρας μας αμφισβητούνται από την Τουρκία που διεκδικεί σημαντικό αριθμό νησιών και νησίδων του Ανατολικού Αιγαίου, χωρίς να λησμονούμε τις επιδιώξεις της στη Δυτική Θράκη που, με μοχλό τη μουσουλμανική  μειονότητα, επιδιώκει συν-κυριαρχία.  Συνέχεια

Η Αϊσέ δεν πάει διακοπές φέτος 

Του Νίκου Ιγγλέση
https://greekattack.wordpress.com

Όσοι αναγνώστες αναρωτηθούν για τον  τίτλο του άρθρου αυτού, τους θυμίζουμε
ότι το σύνθημα για την έναρξη της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο, την 20η Ιουλίου
1974, ήταν: «Η Αϊσέ μπορεί να πάει διακοπές».

             Πέρασαν 43 χρόνια από εκείνη την αποφράδα μέρα και ο εχθρός δεν έχει καταφέρει ακόμη να αλώσει το «οχυρό» που λέγεται Κυπριακή Δημοκρατία. Η τελευταία «πολιορκία» που άρχισε πριν περίπου τρία χρόνια, το 2014, με το κοινό ανακοινωθέν  Αναστασιάδη – Έρογλου, τερματίστηκε στο Κραν-Μοντάνα της Ελβετίας στις 7 Ιουλίου 2017. Μαζί με τα τουρκικά «στρατά» αποσύρθηκαν, προσώρας, και οι «πολιορκητικές μηχανές» που ακούν στα ονόματα: Έσπεν Μπαρθ Άϊντε, ειδικός σύμβουλος του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, βρετανικός παράγοντας, Ζαν-Κλωντ Γιουνγκέρ, πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Φεντερίκα Μογκερίνι, ύπατη εκπρόσωπος εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής της ΕΕ, καθώς και πολλοί άλλοι «ταλιμπάν» της παγκοσμιοποίησης που επιδιώκουν να μετατρέψουν την Κύπρο σ’ ένα α-εθνικό μόρφωμα.  Συνέχεια

Έρχεται η τέλεια γεωπολιτική καταιγίδα στις ελληνοτουρκικές σχέσεις;

Του Κωνσταντίνου Γρίβα 

Υπό φυσιολογικές συνθήκες, η εξαιρετικά προβληματική κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα και το γεγονός ότι η Τουρκία έχει ήδη ανοικτά δύο μέτωπα, στο Κουρδιστάν και τη Συρία, θα προσέδιδαν θεατρικό χαρακτήρα στις εντεινόμενες τουρκικές προκλήσεις στο Αιγαίο και δεν θα μας προκαλούσαν ιδιαίτερη ανησυχία. Συνέχεια

Ποιός θέλει κατεστραμμένα κράτη στην ανατολική μεσόγειο;

heart_rim

Δρ Κωνσταντίνος Γρίβας*

 Αν ρίξουμε μια ματιά σε μια υδρόγειο σφαίρα θα δούμε ότι ο πλανήτης μας είναι ένας θαλάσσιος κόσμος όπου κυριαρχούν δύο μεγάλα νησιά. Για την ακρίβεια, ένα μεγάλο  και ένα μικρότερο. Το μεγάλο νησί είναι το σύμπλεγμα της Ευρασίας με την Αφρική, αυτό που ο Βρετανός γεωπολιτικός θεωρητικός Sir Halford Mackinder ονόμασε «Παγκόσμια Νήσο» (World Island) και το μικρότερο είναι η αμερικανική ήπειρος. Με βάση τις αγγλοσαξονικές γεωπολιτικές αντιλήψεις, η κυρίαρχη στεριά του κόσμου είναι η Παγκόσμια Νήσος ενώ η αμερικανική ήπειρος είναι δευτερεύουσας σημασίας έκταση, εξαρτώμενη από την Παγκόσμια Νήσο. Και πάλι με βάση τις αγγλοσαξονικές γεωπολιτικές αντιλήψεις, η κομβική ήπειρος στο σύμπλεγμα αυτό είναι η Ευρασία, ενώ υπαρξιακός πυρήνας της Ευρασίας είναι ο χώρος που ο Mackinder αναφέρει ως Heartland και ο οποίος ουσιαστικά ταυτίζεται με τη Ρωσία και το εγγύς εξωτερικό της Ρωσίας. Συνέχεια

Συνέντευξη Νίκου Ιγγλέση για τις γεωπολιτικές απειλές

Ο δημοσιογράφος και οικονομικός αναλυτής Νίκος Ιγγλέσης, μιλώντας σήμερα στον 9.84, αναφέρθηκε στους παράγοντες ισχύος της Τουρκίας που παρά τα εσωτερικά της και γεωστρατηγικά προβλήματα, την καθιστούν παράγοντα προβολής γεωπολιτικών ανακατανομών στη περιοχή μας.  Συνέχεια

Τουρκική απειλή και συντελεστές ισχύος

 Του Νίκου Ιγγλέση

            Το τελευταίο χρονικό διάστημα, η πολιτική ηγεσία της Τουρκίας, συμπεριλαμβανομένης της κεμαλικής – δυτικόφιλης αντιπολίτευσης, απειλεί τον Ελληνισμό στο Αιγαίο, τη Θράκη και την Κύπρο. Ο προαιώνιος εχθρός του Γένους δείχνει, για μια ακόμη φορά, τα «δόντια» και τις προθέσεις του. Συνέχεια