Χρέος και εθνικό νόμισμα

                                                                                                Του Νίκου Ιγγλέση

             Μέχρι τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015, η διαχωριστική γραμμή στην ελληνική κοινωνία ήταν μεταξύ μνημονιακών και αντιμνημονιακών πολιτικών δυνάμεων. Μετά τις εκλογές εμφανίστηκε μια τρίτη τάση, την οποία μπορούμε να την ονομάσουμε κρυφομνημονιακή. Πρόκειται για πολιτικούς, συνδικαλιστές, διανοούμενους, επιστήμονες, δημοσιογράφους και άλλους, οι οποίοι ενώ περιγράφουν με τα μελανότερα χρώματα την οικονομική και κοινωνική καταστροφή που προκάλεσαν τα Μνημόνια δεν προτείνουν καμιά διέξοδο, αναζητούν συμβιβαστική λύση με τους δανειστές – δυνάστες, μέσα στην Ευρωζώνη. Κάποιοι από αυτούς φτάνουν στο σημείο να μιλούν για ρήξη αλλά και πάλι δεν προσδιορίζουν το περιεχόμενό της: Αν υπάρξει ρήξη με την Τριαρχία των δανειστών (Τρόϊκα – Θεσμοί) ποια θα είναι η επόμενη μέρα για τον ελληνικό λαό; Πως θα ζει αυτή η χώρα; Πώς θα κινείται η αγορά; Τι θα γίνει με τις τράπεζες, τις καταθέσεις, τις εισαγωγές; Συνέχεια

Το θάρρος και το θράσος

Του Νίκου Ιγγλέση

            Σοκ και δέος προκάλεσαν οι απαιτήσεις των δανειστών που επιδόθηκαν από το «φιλέλληνα» πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζαν Κλωντ Γιούγκερ, στον Έλληνα πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, την περασμένη εβδομάδα, στις Βρυξέλλες. Από την πρώτη στιγμή ο πρωθυπουργός και όλοι οι υπουργοί της κυβέρνησης απέρριψαν τις απαιτήσεις αυτές ως παράλογες και καταστροφικές. Με το τελεσίγραφό τους οι δανειστές δε ζητούν τίποτα λιγότερο από την πλήρη υποταγή και την άνευ όρων παράδοση της Ελλάδας. Κάποιοι αφελείς εξακολουθούν να τους αποκαλούν «οι εταίροι μας», αλλά είναι πια φανερό ότι πρόκειται για τους δυνάστες του λαού μας.

Μπορεί η κυβέρνηση να δηλώνει ότι επιδιώκει μια ευρωπαϊκή λύση στο ελληνικό πρόβλημα που χρειάζεται όχι μόνο η Ελλάδα αλλά και η Ευρώπη(!), αλλά οι δανειστές έχουν άλλα συμφέροντα και άλλες γεωπολιτικές επιδιώξεις. Ευρωπαϊκή λύση σημαίνει παράδοση στη γερμανική Ευρώπη και μετατροπή της χώρας σε πολιτικο-οικονομική αποικία του Δ΄ Ράϊχ. Χαρακτηριστικά το τελεσίγραφο της Τριαρχίας (Τρόϊκα – Θεσμοί) των δανειστών, αφού καταγράφει όλα τα εξοντωτικά μέτρα που πρέπει να λάβει η κυβέρνηση σε βάρος του ελληνικού λαού καταλήγει: «Κάθε νομοθετική ή άλλη ενέργεια σχετικά με τις παραπάνω πολιτικές θα πρέπει να γίνει σε συμφωνία με τους Θεσμούς. Γενικότερα οποιαδήποτε πολιτικά μέτρα με πιθανή επίπτωση στην επίτευξη των στόχων του προγράμματος, όπως αξιολογούνται από τους Θεσμούς, θα γίνεται μόνο σε συμφωνία με τους Θεσμούς». Με απλά λόγια οι δανειστές απαιτούν από την κυβέρνηση να εκχωρήσει, στους ίδιους, το συνταγματικό δικαίωμά της να κυβερνάει αυτόν τον τόπο.   Συνέχεια