Συνέντευξη Νίκου Ιγγλέση για το βιβλίο του «Επιστροφή στη Δραχμή» στη δημοσιογράφο Τίνα Πανώριου

Γιατί αποφασίσατε να γράψετε αυτό το βιβλίο;

Το βιβλίο «Επιστροφή στη Δραχμή – Η απάντηση στην ευρω-κατοχή» γράφτηκε ως ένα εναλλακτικό σχέδιο για τη σωτηρία της Ελλάδας από τις μνημονιακές πολιτικές και την αποκατάσταση της εθνικής ανεξαρτησίας και της αξιοπρέπειας της χώρας.  

Αποτελεί μια απάντηση στη γκεμπελικής υφής προπαγάνδα, όλου του τόξου των μνημονιακών δυνάμεων, ότι η επιστροφή στο εθνικό νόμισμα θα σημαίνει υποτίμηση της Νέας Δραχμής, αχαλίνωτο πληθωρισμό, ελλείψεις σε βασικά προϊόντα (καύσιμα, φάρμακα, τρόφιμα κλπ.) καθώς και απώλεια των καταθέσεων. Το βιβλίο αποδεικνύει ότι όλα αυτά αποτελούν ψεύδη προκειμένου να τρομοκρατηθεί ο ελληνικός λαός (επιχείρηση φόβος) και να υποταχθεί χωρίς αντιστάσεις στις πολιτικές που εφαρμόζονται από την Τριαρχία (Τρόϊκα) και τις δωσιλογικές κυβερνήσεις.

Γιατί η επιστροφή στη Δραχμή αποτελεί διέξοδο από τη σημερινή τραγική κατάσταση της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας;

Μετά σχεδόν τέσσερα χρόνια εφαρμογής των μνημονιακών πολιτικών το βασικό πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας είναι η έλλειψη ρευστότητας.  Κάθε  οικονομία, ανεξάρτητα από το επίπεδο ανάπτυξής της, χρειάζεται τα απαραίτητα κεφάλαια για να κινηθεί η παραγωγική μηχανή της και να αναπτυχθεί. Σήμερα, όπως αναλυτικά παρουσιάζω στο βιβλίο, τα κεφάλαια αυτά δεν υπάρχουν γιατί η ρευστότητα ελέγχεται από την ΕΚΤ (Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα) στην οποία η Ελλάδα έχει παραχωρήσει το κυρίαρχο δικαίωμά της να κόβει και να εκδίδει νόμισμα.

Παράλληλα οι εγχώριες τράπεζες είναι ουσιαστικά χρεοκοπημένες από τις απώλειες του κουρέματος των ομολόγων του Δημοσίου (ΡSI+) και την αλματώδη αύξηση, λόγω της ύφεσης, των μη εξυπηρετούμενων δανείων (κόκκινα δάνεια) που είχαν χορηγήσει την προηγούμενη περίοδο σε επιχειρήσεις και νοικοκυριά.  Παρ’ όλο που οι τράπεζες ανακεφαλαιοποιήθηκαν με 50 δις ευρώ (τα 41 δις έχουν χρησιμοποιηθεί προσώρας) , τα οποία προστέθηκαν στο Δημόσιο Χρέος της χώρας, αδυνατούν να χρηματοδοτήσουν την, σε βαθειά ύφεση ευρισκόμενη, οικονομία. Αυτό έχει ως συνέπεια να αποσαθρώνεται καθημερινά ό,τι έχει απομείνει από την παραγωγική βάση της χώρας.

Με την εισαγωγή του νέου νομίσματος, της Νέας Δραχμής, θα μπορούμε να δώσουμε ρευστότητα στις επιχειρήσεις (π.χ. για κεφάλαια κίνησης) και να χρηματοδοτούμε τις παραγωγικές και μόνο επενδύσεις. Η αύξηση της νομισματικής κυκλοφορίας για τη χρηματοδότηση παραγωγικών επενδύσεων και όχι της κατανάλωσης δε θα δημιουργήσει πληθωριστικές πιέσεις.

 Η Νέα Δραχμή δε θα πρέπει να υποτιμηθεί για να αυξηθεί η ανταγωνιστικότητα όπως λένε πολλοί;

Όπως παρουσιάζω στο βιβλίο η εισαγωγή της Νέας Δραχμής θα γίνει με ισοτιμία ένα προς ένα, δηλαδή μια Νέα Δραχμή προς ένα ευρώ. Η κρατικά καθορισμένη ισοτιμία αυτή θα διατηρηθεί αμετάβλητη καθ’ όλη τη μεταβατική περίοδο σταθεροποίησης της οικονομίας (από 3 μέχρι 5 έτη), χωρίς αυτό να σημαίνει ότι στη συνέχεια θα υπάρξει υποτίμηση της Ν. Δραχμής. Έτσι, μισθός 800 ευρώ θα γίνει 800 Ν. Δραχμών, δάνειο 80.000 ευρώ θα γίνει 80.000 Ν. Δραχμών κλπ. ενώ οι τιμές προϊόντων και υπηρεσιών δε θα μεταβληθούν. Όλες οι συναλλαγές στο εσωτερικό της χώρας, μετά από μια μικρή μεταβατική περίοδο, θα γίνονται μόνο σε Ν. Δραχμές, ενώ οι καταθέσεις , για να μην υπάρξει καμιά ανησυχία υποτίμησης του εθνικού νομίσματος, θα παραμείνουν σε ευρώ και θα αποτελούν καταθέσεις σε συνάλλαγμα.

Ο βασικός λόγος που μια χώρα αναγκάζεται να προχωρήσει σε υποτίμηση του νομίσματός της είναι ο ισοσκελισμός του Ισοζυγίου Εξωτερικών Συναλλαγών, της διαφοράς δηλαδή μεταξύ του συνόλου των εισαγωγών, αγαθών και υπηρεσιών και των αντίστοιχων εξαγωγών.  Σήμερα η Ελλάδα έχει σχεδόν ισοσκελισμένο Ισοζύγιο λόγω της εσωτερικής υποτίμησης, περίπου 40%, των μισθών και εισοδημάτων που επέβαλαν στα σχεδόν  τέσσερα τελευταία  χρόνια οι μνημονιακές πολιτικές. Έτσι λόγω της βαθειάς ύφεσης, μειώθηκαν σημαντικά οι εισαγωγές ενώ αυξήθηκαν λίγο οι εξαγωγές με αποτέλεσμα να ισοσκελιστεί το Ισοζύγιο Εσωτερικών Συναλλαγών.  Η υποτίμηση (εσωτερική υποτίμηση)  έχει ήδη γίνει  και άρα δε χρειάζεται να γίνει καμία νέα υποτίμηση.

Όσον αφορά την ανταγωνιστικότητα είναι μύθος ότι αυτή εξαρτάται από το επίπεδο των μισθών και των ημερομισθίων. Άν ήταν έτσι τότε το Πακιστάν ή το Μπαγκλαντές θα είχαν πιο ανταγωνιστική οικονομία από αυτή της Γερμανίας ή της Σουηδίας. Η Ελλάδα δε χρειάζεται υποτίμηση της Νέας Δραχμής προκειμένου οι μισθοί να φτάσουν στα επίπεδα της Βουλγαρίας ή και πιο κάτω, χρειάζεται επενδύσεις για ν’ αναπτυχθεί ως αγροτο-βιομηχανική χώρα.

Πόσο εφικτή είναι η λύση που προτείνετε με βάση το συσχετισμό των πολιτικών δυνάμεων σήμερα;

Ο ελληνικός λαός θα πρέπει να αποφασίσει αν  θέλει να παραμείνει η χώρα του αποικία χρέους του Δ΄ Ραϊχ και του διεθνούς χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου ή να αποκαταστήσει την εθνική ανεξαρτησία του. Η έννοια της εθνικής ανεξαρτησίας δεν είναι εθνικισμός, είναι το δικαίωμα ενός λαού για πολιτική και οικονομική αυτοτέλεια, για να ορίζει ο ίδιος την περιουσία του, τη ζωή του, το μέλλον του.

Οι μνημονιακές δυνάμεις είναι μικρή μειοψηφία μέσα στην κοινωνία, αλλά ελέγχουν τη συντριπτική πλειοψηφία των μέσων ενημέρωσης με τα οποία παραπληροφορούν, αποπροσανατολίζουν και διασπούν τον ελληνικό λαό. Οι Δανειακές Συμβάσεις και τα συνημμένα σ’ αυτές Μνημόνια, για τους ξένους επικυρίαρχους, δεν είναι ένα οικονομικό σχέδιο που απέτυχε, αλλά ένα πολεμικό εργαλείο που επιτυγχάνει το στόχο του, δηλαδή την υποδούλωση της Ελλάδας. Ο αγώνας είναι εθνικοαπελευθερωτικός, γι’ αυτό χρειάζεται η μέγιστη δυνατή συσπείρωση των αντιμνημονιακών δυνάμεων, παρά τις διαφορές που δυστυχώς υπάρχουν σε επίπεδο ηγεσιών, για την εφαρμογή ενός δύσκολου προγράμματος για τη σωτηρία της χώρας. Αυτό είναι το μέγιστο διακύβευμα.

Με το βιβλίο «Επιστροφή στη Δραχμή – Η απάντηση στην ευρω-κατοχή» επιχειρείται  να αμφισβητηθεί η γερμανική Ευρώπη, το ευρω-μάρκο και ο ευρω-μονόδρομος. Με την εισαγωγή του εθνικού νομίσματος θα αυξηθεί η ρευστότητα της οικονομίας, θα χρηματοδοτούνται  οι παραγωγικές επενδύσεις και το κράτος θα παύσει να δανείζεται, δε θα δημιουργείται πια νέο χρέος και δε θα πληρώνουμε άλλους τόκους. Η Ν. Δραχμή δε θα υποτιμηθεί, κανείς δε θα χάσει την περιουσία του και τα λεφτά του, δε θα υπάρξει πληθωρισμός, η ανεργία θα μειώνεται με τις νέες επενδύσεις και οι μισθοί καθώς και τα άλλα εισοδήματα σταδιακά θα αυξάνονται.

To βιβλίο του δημοσιογράφου Νίκου Ιγγλέση [ Εκδόσεις ΑΑ Λιβάνης ] παρουσιάστηκε πρόσφατα στον ΙΑΝΟ Μίλησαν οι

  • Γιάννης Τόλιος, διδάκτωρ Οικονομικών, μέλος Κ.Ε ΣΥΡΙΖΑ
  • Αλέκος Αλαβάνος, ΣΧΕΔΙΟ Β”
  • Δημήτρης Καζάκης, Οικονομολόγος, Γ.Γ. ΕΠΑΜ
  • Περικλής Νεάρχου, Πρέσβυς ε.τ.

Την εκδήλωση συντόνισε  ο δημοσιογράφος Γιώργος Δελαστίκ.

Η συνέντευξη δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα  http://liberty-news.gr/booktique

 

Advertisements