Επιστροφή στη δραχμή…

Clip_2

Γράφει ο ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΗΣ 

        Είχαν σχέδιο οι Γερµανοί -οι κακοί δαίµονεs τnς υφηλίου- για το πώs θα  µεταβάλουν την Ελλάδα σε αποικία τους. Το εφήρµοσαν µε σατανικό τρόπο από νωρίs µέσω των εδώ υποτακτικών τους, του Σηµίτη, του Γιωργάκη Παπανδρέου και άλλων πρόθυµων να ξεσκονίσουν την ξενοκρατία. Έσπρωχναν τον κόσµο να παίζει στο χρηµατιστήριο, να παίρνει δάνεια συνεχώs, µε τέτοια ευκολία, που θα έπρεπε να βάλουν όλουs σε υποψίεs. Δυστυχώς, η πλειονότητα εύκολα πέφτει σε τέτοιες παγίδεs που έχουν οικονοµικό χαρακτήρα και κατόπιν, όταν αντιληφθούν οι πολίτεs τι έγινε, είναι αργά. Βρίσκονται, πια, αλυσοδεμένοι στο έλεοs «δηµίων» σαν  τον Στουρνάρα. Πράκτορεs ξένοι και εγχώριοι κινήθηκαν δραστήρια υπογείωs για να βρεθεί η χώρα µας δέσµια στα κάτεργα του καπιταλισµού.

      Ο Σερ Έρνεστ Κάστελ, τραπεζίτηs του βασιλέωs Εδουάρδου του 7ου τns Αγγλίαs έλεγε: «Όταν ήµουν νέοs, οι άνθρωποι µε αποκαλούσαν ριψοκίνδυνο παίκτη. Όταν οι δουλειέs µου µεγάλωσαν, µε είπαν κερδοσκόπο. Τώρα µε αποκαλούν τραπεζίτη. Αλλά εγώ πάντα το ίδιο πράγµα έκανα» … Ο Κάστελ βασιζόταν στην αρχή σύµφωνα µε την οποία, όταν οι άνθρωποι κυνηγούν το εύκολο κέρδοs, µετατρέπονται σε ένα κοπάδι που άλλοτε ορµά ηρωικά προς ωραία βοσκοτόπια και άλλοτε οδηγείται µοιρολατρικά στο σφαγείο. Σ’ ένα τέτοιο σφαγείο βρίσκεται σήµερα ο ελληνικόs λαόs. Κι ο Στoυρνάραs του πίνει το αίµα, χάριν της Μέρκελ. Το ίδιο έπαθαν και οι πολίτεs των χωρών του Νότου. Ο Πρόεδροs τns Γαλλίας Ολάντ (που δεν διδάχτηκε τίποτα από την εθνική υπερηφάνεια του Ντε Γκωλ και του Μιπεράν) µετεβλήθη σε χάντρα στο κοµπολόι της Μέρκελ. Θα έπρεπε να ανατρέξει στην ιστορία της πατρίδαs του, ώστε να πληροφορηθεί πωs στις 22 ιουνίου 1848, όταν χιλιάδεs εργάτεs βρέθηκαν απολυµένοι, χωρίς δουλειά, σε προκηρύξεις τους έγραφαν: «Αν αλυσοδέσουν το Παρίσι, θα υποδουλωθεί ολόκληρη η Ευρώπη … », Ήταν µοιραίο αυτό να συµβεί στις µέρεs µαs. Συνέχεια

Advertisements

Ο Ricardo, η φέτα και τα αμυντικά συστήματα

του Νίκου Ιγγλέση

Στο εκτενές και ενδιαφέρον αφιέρωμα του περιοδικού «ΕΠΙΚΑΙΡΑ»   «Η Ελλάδα και ο κόσμος το 2014» (Τεύχος 220, 31.12.13) περιλαμβάνονται αρκετά άρθρα που αναφέρονται στη Διατλαντική Εμπορική και Επενδυτική Σχέση (ΤΤΙΡ), μεταξύ Ε.Ε. και ΗΠΑ και τις επιπτώσεις που αυτή θα έχει για τη χώρα μας.

Μεταξύ αυτών το άρθρο της Αντ. Λυμπεράκη, καθηγήτριας οικονομικών στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και αντιπροέδρου του κόμματος  «Δράση»,  με τον τίτλο «Οι διαπραγματεύσεις εμπορίου – ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΦΕΤΑΣ  – και η γεύση της…» προκαλεί την ανάγκη ενός αντίλογου, αφού οι διαφορετικές απόψεις χαρακτηρίζονται ως folk economics.

Γράφει η κ. Λυμπεράκη ότι : «από το 1817 και το έργο του David Ricardo γνωρίζουμε ότι το να συνάψεις και να διευρύνεις εμπορικές σχέσεις με άλλες χώρες είναι κάτι από το οποίο και οι δύο πλευρές κερδίζουν. Ο λόγος είναι απλός: ο καθένας εξειδικεύεται σε αυτό που κάνει καλύτερα…» και λίγο πιο κάτω: «Αυτό το μαθαίνουμε ήδη από το πρώτο έτος κάτω από τον τίτλο: η θεωρία του συγκριτικού πλεονεκτήματος». Συνέχεια