Αλήθειες, ψέμματα και πρόταση για νέο εθνικό νόμισμα

 του Νίκου Ιγγλέση

Είκοσι μέρες πριν τις εκλογές της 17ης Ιουνίου και ενώ κορυφώνεται η αντιπαράθεση μνημονιακών και αντι-μνημονιακών κομμάτων, η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος, ως μη όφειλε, παρενέβη στην πολιτική διαμάχη.

Σε μια έκθεση 16 πυκνογραμμένων σελίδων ο επικεφαλής οικονομολόγος του ομίλου της Εθνικής, αφού αναλύει «την επιτευχθείσα πρόοδο» της ελληνικής οικονομίας τα δύο τελευταία χρόνια, με την εφαρμογή του Μνημονίου περιγράφει την  «πυρηνική καταστροφή» που θα επέλθει στη χώρα αν αυτή βγεί από την Ευρωζώνη.

Γράφει ο συντάκτης της έκθεσης:  «Ο κίνδυνος εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ δεν αποτελεί πια μια θεωρητική υπόθεση εργασίας ή μια εξέλιξη με μηδενική πιθανότητα, αλλά αντικείμενο καθημερινής συζήτησης και ένα σενάριο που συζητείται πλέον έντονα, ειδικά στο εξωτερικό». Το ερώτημα που γεννιέται είναι γιατί ύστερα από δύο χρόνια εφαρμογής των πολιτικών του Μνημονίου εμφανίζεται πιο έντονος από ποτέ ο κίνδυνος εξόδου από το ευρώ;  Μήπως γιατί όλο και περισσότεροι συνειδητοποιούν ότι το Μνημόνιο ήταν εξαρχής αναποτελεσματικό και οδήγησε σε οικονομικό και κοινωνικό αδιέξοδο;

Χωρίς να δώσει απάντηση σ’ αυτό το καθοριστικό ερώτημα ο συντάκτης της έκθεσης περιγράφει τι θα γίνει αν επιστρέψουμε στη δραχμή. Στην πραγματικότητα περιγράφει την τελευταία πράξη ενός έργου που άρχισε το Μάϊο του 2010, δηλαδή την επιστροφή στη δραχμή υπό ανεξέλεγκτες και χαοτικές συνθήκες που θα έχουν προκαλέσει οι πολιτικές του Μνημονίου.

Αντιγράφουμε από την πρώτη  σελίδα της έκθεσης «Μια έξοδος από το ευρώ θα οδηγούσε σε σημαντική πτώση του βιοτικού επιπέδου του Έλληνα πολίτη (μείωση του κατά κεφαλήν εισοδήματος τουλάχιστον κατά 55% σε ευρώ) – πλήττοντας περισσότερο τους οικονομικά ασθενέστερους – μέσω της σημαντικής υποτίμησης του νέου νομίσματος (65% σε ονομαστικούς όρους), της βαθύτερης ύφεσης (-22% σε σταθερές τιμές, επί πλέον της  συρρίκνωσης κατά 14% την περίοδο του 2009 – 2011) και της αύξησης της ανεργίας (στο 34%), ενώ το κράτος θα εξαναγκαζόταν σε νομισματική χρηματοδότηση των αναγκών του, δημιουργώντας έναν πληθωριστικό φαύλο κύκλο (πληθωρισμός άνω του 30% αρχικά, με ισχυρή ανοδική τάση …».

Τίποτα από τα παραπάνω δεν είναι απαραίτητο να συμβεί αν η χώρα με βάση ένα καλά μελετημένο, σε όλες τις λεπτομέρειές του, εθνικό σχέδιο βγει από την ευρωζώνη.

Η επιστροφή στη Νέα Δραχμή δε σημαίνει μείωση του βιοτικού επιπέδου του έλληνα πολίτη και μάλιστα κατά 55%! Γιατί απλούστατα δεν χρειάζεται να υπάρξει υποτίμηση του νέου εθνικού νομίσματος. Η εισαγωγή της Νέας Δραχμής μπορεί να γίνει με ισοτιμία ένα προς ένα, δηλαδή μια Νέα Δραχμή προς ένα Ευρώ και  να διατηρηθεί καθ όλη τη μεταβατική περίοδο προσαρμογής (3-5 χρόνια).

Η διατήρηση της ισοτιμίας προϋποθέτει βεβαίως την απαγόρευση της ελεύθερης διακίνησης κεφαλαίων, όπως συνέβαινε πριν την εισαγωγή του ευρώ,  καθώς και την απαγόρευση εξαγωγής των Νέων Δραχμών για να μη γίνουν αντικείμενο υποτιμητικής κερδοσκοπίας.  Παράλληλα οι καταθέσεις θα παραμείνουν σε ευρώ και θα αποτελούν καταθέσεις σε συνάλλαγμα. Έτσι δεν θα υπάρξει καμιά μείωση του βιοτικού επιπέδου των ελλήνων, αφού ένας μισθός 1000 ευρώ σήμερα θα αντιστοιχεί σε 1000 Νέες Δραχμές, που στην εσωτερική αγορά θα έχουν την ίδια αγοραστική αξία. Ούτε οι τιμές των εισαγόμενων αγαθών θα αυξηθούν αφού η εισαγωγή τους θα γίνεται σε  συνάλλαγμα ευρώ, δολάρια κλπ. όπως πριν το 2002.  Η μόνη διαφοροποίηση τιμών θα επέρχεται όταν το ευρώ, με το οποίο η Νέα Δραχμή θα βρίσκεται σε σταθερή ισοτιμία,  θα ανατιμάται ή θα υποτιμάται σε σχέση με άλλα διεθνή νομίσματα (Σημειώνεται ότι τους τελευταίους 10 μήνες το ευρώ υποτιμήθηκε περίπου 15%  σε σχέση με το δολάριο).

Όσον αφορά την ύφεση της οικονομίας, με την εισαγωγή της Νέας Δραχμής όχι μόνο δεν θα υπάρξει επιδείνωση (-22%  σύμφωνα με την έκθεση) αλλά ανάπτυξη με επιταχυνόμενους ρυθμούς. Η ύπαρξη εθνικού νομίσματος δίνει τη δυνατότητα στην ελληνική κυβέρνηση να χρηματοδοτήσει την παραγωγική βάση της οικονομίας δηλαδή να χρηματοδοτήσει, με αύξηση της νομισματικής κυκλοφορίας, επενδύσεις, και μόνο επενδύσεις.

Σε συνθήκες βαθειάς ύφεσης η ελεγχόμενη έκδοση νέου χαρτονομίσματος, όταν αυτό κατευθύνεται, όχι σε καταναλωτικές δαπάνες αλλά, σε επενδύσεις δε θα δημιουργήσει καμιά ουσιαστική αύξηση του πληθωρισμού. Πληθωρισμός της τάξης του 30% βρίσκεται στη φαντασία του συντάκτη της έκθεσης.

Όσον αφορά την ανεργία που με τις πολιτικές του Μνημονίου έφτασε ήδη το 25% (1.100.000 άτομα ή το ¼ του ενεργού πληθυσμού) όχι μόνο δε θα αυξηθεί στο 34% αλλά αντίθετα θα αρχίσει να περιορίζεται, αφού οι νέες επενδύσεις θα προκαλέσουν αύξηση της απασχόλησης.

Θα πρέπει να γίνει σαφές ότι η αναγκαστική έξοδος από το ευρώ δεν αποσκοπεί στη μείωση του κόστους εργασίας μέσω της υποτίμησης της Νέας Δραχμής για να επιτευχθεί αύξηση της ανταγωνιστικότητας. Αν ήταν έτσι, το Πακιστάν θα είχε πιο ανταγωνιστική οικονομία από τη Γερμανία. Η εισαγωγή του εθνικού νομίσματος αποσκοπεί πρωτίστως στη χρηματοδότηση όχι με δανεικά ευρώ,  που σήμερα δεν υπάρχουν, της παραγωγικής δομής της χώρας, ώστε να αυξηθεί το εγχώρια  παραγόμενο προϊόν, να υποκατασταθούν σε σημαντικό βαθμό  οι εισαγωγές και να αυξηθούν οι εξαγωγές.

Τέλος, σχετικά με το έλλειμμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών, το οποίο ανησυχεί το συντάκτη της έκθεσης,  δε χρειάζεται να γίνει άμεσα και βίαια πλεονασματικό όπως προτείνει ο ίδιος, με τον περιορισμό των εισαγωγών. Σήμερα η Ελλάδα από τις εξαγωγές αγαθών και υπηρεσιών, τον τουρισμό, τη ναυτιλία και τα εμβάσματα  καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος των αναγκών της για πληρωμές στο εξωτερικό. Αν κατά τη μεταβατική περίοδο σημειωθεί κάποια έλλειψη συναλλάγματος η χώρα μπορεί να συνάψει ένα εξωτερικό δάνειο, όπως έκανε πρόσφατα η Κύπρος με τη Ρωσία. Εξάλλου και σήμερα το σύνολο σχεδόν των δανείων που παίρνουμε από την Ε.Ε. και το ΔΝΤ δε χρηματοδοτούν τις εισαγωγές αλλά εξοφλούν παλαιότερα δάνεια.

Είναι φανερό απ’ όλα τα ανωτέρω ότι η έκθεση της Εθνικής Τράπεζας, την παραμονή των εκλογών, γράφτηκε για να τρομοκρατήσει τους έλληνες πολίτες και να χειραγωγήσει την ψήφο τους.

Το άρθρο αυτό δημοσιεύθηκε στο περιοδικό

 «ΕΠΙΚΑΙΡΑ» στις 7.6.2012

Advertisements