Το Colpo Grosso του PAP junior

του Νίκου Ιγγλέση

Από την επομένη των εκλογών της 4ης Οκτωβρίου 2009, στις οποίες το ΠΑΣΟΚ εξασφάλισε τη σχετική πλειοψηφία των εγκύρων ψηφοδελτίων, 43,9%, αλλά χάρη στον εκλογικό νόμο, την απόλυτη πλειοψηφία στη Βουλή, 53,3% (160 από τις 300 έδρες), η νέα Κυβέρνηση εξαπέλυσε μια ασύλληπτη σε έκταση και γκεμπελικής υφής προπαγάνδα. Στόχος της να πείσει την κοινή γνώμη ότι όσα συνέβαιναν μέχρι τότε και όσα επρόκειτο να συμβούν, στην κοινωνία και στην οικονομία, ήταν αναπόφευκτα, ήταν ένας μονόδρομος και οφείλοντο στα πεντέμιση χρόνια διακυβέρνησης της Ν.Δ. Η κυβερνητική γκεμπελική προπαγάνδα έθεσε σε εφαρμογή την «επιχείρηση φόβος».Το τρομοκρατικό ερώτημα προς τους πολίτες ήταν «μέτρα ή χρεοκοπία;» ή πιο απλά προτιμάτε να χάσετε ένα μέρος του εισοδήματός σας ή τα πάντα; Επρόκειτο για μια επιστημονική προετοιμασία της κοινής γνώμης για το Μνημόνιο που ερχότανε  (Ο υφυπ. Οικονομικών Φ. Σαχινίδης, σε συνέντευξή του στις αρχές Μαϊου 2010 θα ομολογήσει ότι μόλις ανέλαβε το ΠΑΣΟΚ διαπίστωσε ότι η μόνη εναλλακτική επιλογή ήταν η προσφυγή στο Δ.Ν.Τ). Ήταν μια αμερικανικής έμπνευσης προπαγάνδα, ανάλογη αυτής του Μπους στις ΗΠΑ, που επί μήνες με άρθρα, αναλύσεις, ρεπορτάζ και ψευδείς πληροφορίες, προετοίμασε την αμερικανική κοινή γνώμη για την αναγκαιότητα εισβολής στο ΙΡΑΚ (βλέπε σχετικά στο βιβλίο του Β. Μαρκεζίνη «Μία Νέα Εξωτερική Πολιτική για την Ελλάδα»).

Το έλλειμμα του 2009

Το πρώτο τρίμηνο της κυβερνητικής θητείας του ΠΑΣΟΚ και ενώ ο Γ. Παπανδρέου, junior, παρέα με τον Ισπανό αρχιτέκτονα Γ. Αθεμπίγιο, ανέβαιναν στους λόφους της Αθήνας για να ανασχεδιάσουν τον πολεοδομικό ιστό της πόλης (σαν να βρισκόμαστε στην αρχή ενός νέου Χρυσού Αιώνα του Περικλέους) οι πιστοί υπουργοί του έκαναν ό,τι περνούσε από το χέρι τους για να αυξήσουν το δημόσιο έλλειμμα του 2009. Ο υπουργός Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου ενώ δηλώνει από τον Οκτώβριο του 09 ότι το έλλειμμα είναι 12,7% του ΑΕΠ, εξαγγέλλει επίδομα κοινωνικής αλληλεγγύης (η πρώτη δόση θα δοθεί το Δεκέμβριο, για να επιβαρύνει το έλλειμμα του 09, και η δεύτερη ποτέ), η υπουργός Περιβάλλοντος Τ. Μπιρμπίλη καταργεί τις ρυθμίσεις της προηγούμενης Κυβέρνησης για την απόσυρση των Ι.Χ. αυτοκινήτων και την τακτοποίηση των ημιυπαίθριων χώρων (την τελευταία θα επαναφέρει ένα χρόνο μετά) οι οποίες θα έφερναν πρόσθετα έσοδα στα δημόσια ταμεία, και τέλος οι εφορίες παραμένουν, για μήνες, χωρίς προϊσταμένους για να μαζέψουν όσο λιγότερους φόρους μπορούν.

Τελικά το δημόσιο έλλειμμα του 2009, αφού έγινε λαστέξ,  προσδιορίστηκε ένα χρόνο μετά, Νοέμβριος 2010, στο 15,4% του ΑΕΠ (έναντι 9,4% το 2008), αφού συμπεριελήφθησαν τα πάντα (Νοσοκομεία, ΟΤΑ, Δημόσιες Επιχειρήσεις κλπ.) και χρεώθηκε στο σύνολό του, από τη σημερινή Κυβέρνηση στη προηγούμενη της Ν.Δ. Κανονικά από τις 15,4 μονάδες του ελλείμματος του 2009, οι 11,6  πρέπει να χρεωθούν στους 9 μήνες διακυβέρνησης της Ν.Δ. και οι 3,8 μονάδες στους 3 μήνες διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ.

Η γκεμπελική κυβερνητική προπαγάνδα μαζί με τα πράσινα γιουσουφάκια της ενημέρωσης, σε τηλεοπτικά παράθυρα, ραδιόφωνα και εφημερίδες, θα χρεώνουν το μεγάλο έλλειμμα του 09 στη διαφθορά, τη σπατάλη και την ανικανότητα της Ν.Δ. αλλά και στη διαφθορά του κράτους και της ελληνικής κοινωνίας. Ο Γ. Παπανδρέου,  που προεκλογικά παραπλάνησε τους πολίτες με το «λεφτά υπάρχουν», το γύρισε στο «πού πήγαν τα λεφτά;» υπονοώντας ότι τα «έφαγαν» οι προηγούμενοι.  Αν όμως το δημόσιο έλλειμμα στην Ελλάδα αυξήθηκε κατά 64% το 2009 σε σχέση με το 2008 (από 9,4% σε 15,4%), σε άλλες χώρες της Ε.Ε. αυξήθηκε κατά πολύ περισσότερο (βλέπε σχετικό πίνακα).

ΔΗΜΟΣΙΟ  ΕΛΛΕΙΜΜΑ  ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ  ΧΩΡΩΝ

ΧΩΡΕΣ ΕΛΛΕΙΜΜΑ % ΑΕΠ ΜΕΤΑΒΟΛΗ 

09/08

2008 2009
ΕΛΛΑΔΑ – 9,4% – 15,4% 64%
ΙΡΛΑΝΔΙΑ – 7,3% – 14,4% 97%
ΙΣΠΑΝΙΑ – 4,2% – 11,1% 164%
ΠΟΡΤΟΓΑΛΛΙΑ – 2,9% -9,3% 220%
ΙΤΑΛΙΑ – 2,7% – 5,3% 96%
Μ. ΒΡΕΤΑΝΝΙΑ – 5% – 11,4% 128%
ΓΑΛΛΙΑ – 3,3% – 7,5% 127%
ΓΕΡΜΑΝΙΑ + 0,1% – 3%
Πηγή: Eurostat

Επειδή σ αυτές τις χώρες δεν κυβερνούσε η Ν.Δ., ούτε είναι περισσότερο διεφθαρμένες από τη χώρα μας θα υπάρχει κάποιος άλλος λόγος για την αλματώδη αύξηση του ελλείμματός τους. Ο λόγος αυτός είναι η παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση του καπιταλιστικού συστήματος που άρχισε το 2008 και επηρέασε τα δημοσιονομικά μεγέθη όλων των κρατών χωρίς να μπορεί να εξαιρέσει την Ελλάδα. Η παγκόσμια κρίση δεν δικαιολογεί βεβαίως την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης του Κ. Καραμανλή, που συνεχίζοντας ουσιαστικά την πολιτική Σημίτη, δεν μείωσε το δημόσιο χρέος και το έλλειμμα τις καλές εποχές πριν το 2008. Το υψηλό έλλειμμα του 2009 θα αποτελεί τον καθοριστικό παράγοντα για τις εξελίξεις που ακολούθησαν.

Τα spreads

Σε δεύτερο στάδιο, από τις αρχές του 2010, η κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου κάνει ό,τι περνάει από το χέρι της για να ανεβάσει τα spreads των ελληνικών ομολόγων. Στις 25 Ιανουαρίου 2010, κατά την έκδοση ομολόγου του ελληνικού Δημοσίου, προσφέρονται από τις αγορές 25 δις ευρώ, ο  Γ. Παπακωνσταντίνου όμως θα πάρει μόνο τα 8 δις, τα υπόλοιπα 17 δις ευρώ θα τα αφήσει, για να τα πάρει αργότερα με τους όρους του Μνημονίου! Σημειώνουμε ότι τον Οκτώβριο του 09 τα spreads κινούντo γύρω στις 150 μονάδες, στα τέλη Νοεμβρίου θα φτάσουν στις 200 μονάδες βάσης και στα τέλη Δεκεμβρίου στις 225 μονάδες. Το επίπεδο των spreads, δηλαδή της διαφοράς επιτοκίου μεταξύ των ελληνικών και των γερμανικών ομολόγων ίδιας χρονικής διάρκειας, είναι ακόμη χαμηλό για να δικαιολογήσει μια προσφυγή στην Ε.Ε. και το Δ.Ν.Τ. Γι’ αυτό ο Γ. Παπανδρέου, jr.,  θα δηλώσει στο Υπουργικό Συμβούλιο ότι η πατρίδα βρίσκεται στην εντατική και απειλείται η εθνική κυριαρχία. Ο υπουργός Οικονομικών θα κάνει αλλεπάλληλες δηλώσεις ότι ταξιδεύουμε πάνω στον Τιτανικό. Ο τότε υπουργός Εργασίας Α. Λοβέρδος θα δηλώσει ότι δεν υπάρχει σάλιο στα ασφαλιστικά ταμεία. Παράλληλα ο Πρωθυπουργός σε κάθε ευκαιρία, κατά τις συναντήσεις του στο εξωτερικό, μιλάει στους ξένους για μια διεφθαρμένη χώρα κι ένα διεφθαρμένο λαό, όπως αποκάλυψε και ο πρόεδρος του Eurogroup, Ζ.Κ. Γιούνκερ. Επι τέλους οι αγορές τους ακούν, στα τέλη Ιανουαρίου τα spreads φτάνουν τις 400 μονάδες, μεταξύ Φεβρουαρίου και Μαρτίου 2010 θα παραμείνουν περίπου σ αυτά τα επίπεδα, για να εκτοξευθούν τον Απρίλιο στις 650 μονάδες και στις αρχές Μαϊου στις 1.000 μονάδες.  Η Ελλάδα δεν μπορεί, με τέτοια επιτόκια, να δανειστεί από τις αγορές, ο δρόμος είναι ανοικτός, επιτέλους, για την υπογραφή του Μνημονίου και την υπαγωγή της χώρας στην  Ύπατη Αρμοστία της Τριαρχίας (Τρόϊκα). Την ενεργοποίηση του «μηχανισμού στήριξης» θα ζητήσει επισήμως ο Πρωθυπουργός στις 23 Απριλίου 2010 από το Καστελόριζο (τι σκηνοθεσία!). Η πρώτη φάση του Colpo Grosso έχει ολοκληρωθεί.

Κοινωνικός αυτοματισμός

Με τα πρώτα κυβερνητικά μέτρα τέλη του 2009 – αρχές του 2010 ξεσπούν και οι πρώτες αντιδράσεις κοινωνικών τάξεων και ομάδων. Η γκεμπελικής υφής προπαγάνδα της Κυβέρνησης συνεπικουρούμενη από τους αργυρώνητους κονδυλοφόρους της ενημέρωσης, επιχειρεί να στρέψει τη μια κοινωνική τάξη εναντίον της άλλης εφαρμόζοντας την τακτική του κοινωνικού αυτοματισμού.  Όταν οι αγρότες στήνουν τα μπλόκα στις Εθνικές οδούς αντιπαρατίθενται, στα τηλεοπτικά παράθυρα, όχι με τους εκπροσώπους της Κυβέρνησης, αλλά με τους επιχειρηματίες και τους φορτηγατζήδες. Όταν αργότερα απεργούν οι ναυτεργάτες αντιπαρατίθενται με τους  ταξιδιωτικούς πράκτορες και τους ξενοδόχους. Οι ιδιωτικοί υπάλληλοι στρέφονται κατά των «βολεμένων προνομιούχων» δημοσίων υπαλλήλων που τολμούν να απεργήσουν. Όταν θάρθει η σειρά των φορτηγατζήδων να απεργήσουν, στα τηλεοπτικά παράθυρα, θα αντιπαρατίθενται με τους εκπροσώπους των βιομηχάνων και των εμπόρων. Όλοι εναντίον όλων προκειμένου να μείνει αλώβητη η κυβερνητική πολιτική του Μνημονίου.

Παράλληλα το υπουργείο Οικονομικών διαρρέει καθημερινά στα εξωνημένα ΜΜΕ ένα μικρό ή μεγάλο, πραγματικό ή φανταστικό σκάνδαλο. Τα υπόλοιπα τα αναλαμβάνουν τα πράσινα γιουσουφάκια της ενημέρωσης. Στόχος η πλύση εγκεφάλου του ελληνικού λαού ώστε να θεωρήσει, ότι για τα δικά του οικονομικά προβλήματα και την κατάντια της χώρας, δεν φταίει η κυβερνητική πολιτική, αλλά μια άλλη κοινωνική ομάδα που είτε έχει λίγο ψηλότερο εισόδημα, είτε «κλέβει» το κράτος.

Ένα πρόσθετο βασικό επιχείρημα, προς την ίδια κατεύθυνση, της κυβερνητικής προπαγάνδας είναι ότι αν δεν θα υπογράφαμε το Μνημόνιο δεν θα υπήρχαν χρήματα για να πληρωθούν μισθοί και συντάξεις. Το ψεύδος αυτό αποδομούν τα στοιχεία του τελευταίου Προϋπολογισμού. Σύμφωνα μ’ αυτόν η δαπάνη για μισθούς και συντάξεις το 2010 θα φτάσει τα 20,2 δις. ευρώ ενώ τα καθαρά έσοδα του Κράτους από φόρους τα 51,4 δις ευρώ. Άρα το δάνειο των 110 δις. Ευρώ του Μνημονίου δεν δόθηκε για μισθούς και συντάξεις, αλλά για την εξόφληση των τοκογλυφικών δανείων του παρελθόντος.

Κανείς από τους αργυρώνητους κονδυλοφόρους δεν μιλάει στον ελληνικό λαό για την καταστροφή της αδύναμης, έτσι κι αλλιώς, παραγωγικής δομής της χώρας που άρχισε με τη συνθήκη του Μάαστριχτ το 1991. Τα χωράφια ξεχερσώθηκαν, τα εργοστάσια έκλεισαν, οι θέσεις εργασίας χάθηκαν στο εξωτερικό και η Ελλάδα μετατράπηκε σε «ράφι σούπερ μάρκετ» για τις εξαγωγές των βιομηχανικών χωρών της Ευρωζώνης. Σήμερα εισάγουμε σταφίδες από την Τουρκία, μανταρίνια από το Μαρόκο,  ντομάτες από το Βέλγιο, ζάχαρη και χυμούς από την Λ. Αμερική και το σύνολο σχεδόν των βιομηχανικών προϊόντων. Όταν η πολιτική ελίτ της χώρας, για δεκαετίες, θεωρεί βαριά βιομηχανία τον τουρισμό και ατμομηχανή της οικονομίας την οικοδομή τότε δεν έχουμε μέλλον ως έθνος μέσα σε μια μεγάλη διεθνή κρίση όπως η σημερινή.

Σύμφωνα με τον προϋπολογισμό που κατέθεσε πρόσφατα στη Βουλή η Κυβέρνηση το Δημόσιο χρέος  το 2009 ήταν 298 δις ευρώ και στο τέλος του 2010 θα φτάσει τα 343 δις ευρώ.  Ύστερα από δύο αυξήσεις στους συντελεστές του ΦΠΑ, δύο αυξήσεις στους ειδικούς φόρους σε καύσιμα, ποτά και τσιγάρα, ύστερα από τη μεγάλη μείωση στις αποδοχές των υπαλλήλων του ευρύτερου Δημοσίου τομέα και το κόψιμο της 13ης και της 14ης σύνταξης, το Δημόσιο χρέος θα αυξηθεί το 2010 κατά 45 δις ευρώ. Πού πήγαν τα λεφτά κ. Παπανδρέου; Πάντα σύμφωνα με τον Προϋπολογισμό το Δημόσιο χρέος θα αυξηθεί κατά ακόμη 19 δις. το 2011 και θα φτάσει τα 362 δις. ευρώ, ή το 158% του ΑΕΠ. Αυτά τα λεφτά δεν μπορεί να τα ξεπληρώσει ποτέ η  Ελλάδα είτε γίνει επιμήκυνση είτε όχι του δανείου των 110 δις. ευρώ.

Η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ  μ’ ένα Colpo Grosso μετέτρεψε μια ανεξάρτητη χώρα σε οικονομικό προτεκτοράτο. Η Κυβέρνηση που εκλέχτηκε στις 4 Οκτωβρίου 2009 παρέδωσε την εξουσία στην Τριαρχία (Τρόϊκα) και οι υπουργοί της έγιναν υπάλληλοι της τελευταίας. Με το Μνημόνιο ο Γ. Παπανδρέου και η Κυβέρνησή του μετέτρεψαν ένα χρέος που εκδόθηκε με βάση την εμπιστοσύνη προς την ελληνική οικονομία σε ενυπόθηκο δάνειο. Υποθήκευσαν δηλαδή το έδαφος και τις υποδομές της χώρας (είναι δηλ. σαν να μετατρέπουμε ένα ελεύθερο καταναλωτικό δάνειο σε στεγαστικό με υποθήκευση του σπιτιού μας). Έτσι η Ελλάδα πέρασε στον έλεγχο της παγκόσμιας οικονομικής διακυβέρνησης (Δ.Ν.Τ, Ε.Κ.Τ, μεγάλες ιδιωτικές τράπεζες κλπ.) η οποία όπως είπε ο Γ. Παπανδρέου (Ν. Υόρκη – Αύγουστος 2010)  είναι ισχυρότερη και από το εθνικό συμφέρον!

Για πρώτη φορά από ιδρύσεως του ελληνικού κράτους η χώρα έχει μια κυβέρνηση νεοφιλελεύθερων αντιλήψεων της πλέον προωθημένης και ακραίας μορφής, με επικεφαλής τον πρόεδρο της «Σοσιαλιστικής» Διεθνούς. Όπως δήλωσε ο Π. Τόμσεν, εκπρόσωπος του Δ.Ν.Τ. στην Τριαρχία «το πραγματικό πρόβλημα της Ελλάδας δεν ήταν ούτε το Δημόσιο έλλειμμα, ούτε το Δημόσιο χρέος, αλλά η καθυστέρηση στην υλοποίηση των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων» (Σεπτέμβριος 2010). Όταν ο Π. Τόμσεν, ο Γ. Παπανδρέου, οι υπουργοί του και όλα τα εξαπτέρυγα του Μνημονίου μιλούν για διαρθρωτικές αλλαγές και μεταρρυθμίσεις εννοούν την άλωση από το ιδιωτικό κεφάλαιο και τις διεθνείς αγορές όλων των δημόσιων και κοινωνικών δραστηριοτήτων. Εννοούν την μετατροπή της Ελλάδας σε μια χώρα «ανόθευτου καπιταλισμού» σύμφωνα με τις θεωρίες της Σχολής του Σικάγου, χωρίς δημόσιες επιχειρήσεις στρατηγικής σημασίας, χωρίς κοινωνική υποδομή, χωρίς δημόσια ασφάλιση και υγεία. Τότε, με την πλήρη καπιταλιστικοποίηση της χώρας, θα ολοκληρωθεί το Colpo Grosso.

Η κυβερνητική προπαγάνδα και τα πράσινα γιουσουφάκια της στα ΜΜΕ αποσιωπούν από τον ελληνικό λαό ότι ο «ανόθευτος καπιταλισμός» που θέλουν να επιβάλλουν στη χώρα δεν είναι το φάρμακο στην κρίση αλλά η αιτία της. Η κρίση ξεκίνησε από τη χώρα-πρότυπο του «ανόθευτου καπιταλισμού», τις ΗΠΑ, και επεκτάθηκε στον υπόλοιπο κόσμο.

Περιοδικό CRASH, τεύχος 2 – Φεβρουάριος 2011

Advertisements